Docenten

Tango is passie. Het melancholieke levensgevoel, het drama, de trots: het raakte me meteen toen ik mijn eerste tango's in 1990 danste. Het voelde als een thuiskomen, er is geen andere dans waarin ik mezelf zo terugvind. Als ik de tango dans worden alle emoties in mij losgewoeld en worden meegenomen in de dansstroom, totdat ik alleen nog maar aan het dansen ben en geniet van de vrijheid die ik dan ervaar en de woordeloze communicatie met mijn danspartner.

De tango biedt een structuur - de muziek, de danshouding, de principes van leiden en volgen - maar daagt tegelijkertijd uit om die structuur weer los te laten. Er zijn geen voorgeschreven passencombinaties, elke pas wordt geleid, de mogelijkheden tot improviseren zijn eindeloos. De muziek is melancholisch, maar ook krachtig en een klagende, droevige melodie wordt in veel tango's gecombineerd met een vrolijk, speels ritme. Tango is niet het een of het ander, het heeft steeds allebei: structuur en vrije improvisatie, melancholie en puur plezier, alertheid als van een roofdier en ontspanning. Meer dan welke andere dans ook geeft de tango mij de mogelijkheid om alle emoties die er in mij zijn te voelen en tot expressie te brengen.

Sinds 2001 heb ik bij verschillende tangoscholen les gegeven in Zwolle, Den Bosch, Utrecht, Gouda, Enschede en Nijmegen. In 2008 ben ik begonnen met een eigen tangoschool in Culemborg, samen met Willemijn van de Boer. Daarna volgde in 2009 Tango Entero met Annette Weiner. Inmiddels geef ik naast de lessen met Annette in Nijmegen, Zutphen en Oosterbeek - en de tangoweekenden en -vakanties - ook les met Bonny Rodermans in Apeldoorn en Swenne Mulder in Enschede. De lessen in Enschede geven we in samenwerking met El Tamango. Het komende jaar (2012) zal ik verder met Corine Buijsman in Oosterbeek en Mirjam Diedrich in Zutphen les gaan geven.

Ik vind het erg leuk om anderen te laten kennismaken met de tango, zodat zij zelf kunnen ontdekken wat de tango voor hen kan betekenen. In het lesgeven probeer ik mijn enthousiasme voor de dans te laten zien. Belangrijke aandachtspunten in de lessen zijn voor mij bewegen en contact maken vanuit ontspanning én het luisteren naar de muziek. Tangomuziek is heel gevarieerd in ritme, dynamiek en gevoel, waardoor je zelfs met weinig passen van elke tango al iets bijzonders kunt maken. Ontspanning is belangrijk, omdat je alleen door ontspannen te zijn gelijktijdig alles kunt doen wat je nodig hebt om fijn de tango te kunnen dansen: contact houden met je danspartner, op je eigen balans letten, luisteren naar de muziek, duidelijk én soepel bewegen en dan ook nog, als je de leider bent, de ruimte en andere dansparen om je heen in de gaten houden.

Tango is niet een dans die je op een gegeven moment weet of kunt. Elke tangodanser komt in de dans steeds opnieuw zijn of haar grenzen tegen. Soms gaat het dansen opeens helemaal niet meer, je mist de inspiratie en kunt je dan erg gefrustreerd voelen. Je moet de tango voor jezelf steeds opnieuw uitvinden. Alleen op die manier kun je de dans voor jezelf levend houden en er in blijven groeien. Ook na twintig jaar is de tango voor mij nog steeds een grote uitdaging.

Mijn tangoverhaal begint in 2001 op de ‘danskamer’ van een antikraakpand te Nijmegen. Daar bracht ik uren door met een vriend en ontdekte het intense dansgevoel van Argentijnse tango: twee lichamen verbonden met elkaar én de muziek. ´s Nachts wanneer ik op mijn fiets door de stille zomernacht naar huis reed, voelde ik diepe rust en voldoening.

Reeds als kind stond ik bij elke gelegenheid in de huiskamer te dansen. Toen ik vanaf mijn zesde klassiek ballet mocht volgen, was dit een kans om mijn muzikaliteit verder te ontwikkelen en te leren bewegingen mooi af te werken. Later wisselde ik naar jazzballet, nam stijldans lessen en experimenteerde uiteindelijk met vrijere dansvormen waarin ik nog meer mijn gevoel kwijt kon. Voordat ik mijn hart voorgoed aan de tango verkocht, bracht de vrolijke sfeer van salsadansen mij veel plezier. In de tango heb ik vervolgens alle danservaringen terug kunnen vinden. De muziek en unieke uitwisseling met een partner raken mij tot op de dag van vandaag elke keer opnieuw.

Tango is in eerste instantie een intuïtieve dans die van de volger alertheid, persoonlijke controle en tegelijkertijd overgave vraagt. De bewegingen zijn veelzijdig, diepgaand en groeien uit tot een uniek samenspel van twee mensen die verbinding met elkaar zoeken. Het zijn niet de combinaties van mooie pasjes die mij plezier brengen in de tango, maar het verhaal dat je samen schrijft op de muziek, een verhaal dat verrast, verwondert en uitdaagt.

Leiden en volgen, ruimte geven en nemen, harmonie en ‘storingen’, overgave en controle – thema’s die je tegenkomt in de tango. Thema’s die we allemaal kennen uit het leven en die ons confronteren met wie we zijn, met onze sterke en zwakke kanten. Mijn persoonlijke ontwikkeling weerspiegelt zich in de dans. Ik kom mezelf tegen, mijn eigen kracht en talent net zo goed als mijn ongeduld en onvermogen. Tango roept van ‘alles’ in me op en de ongedwongen sfeer nodigt ertoe uit om ‘alles’ te laten zijn, oordeelloos en met een lach.

Dansles geven is een belangrijke ervaring voor mij en de drijfveer is dezelfde als in mijn huidig werk als groepsleider en coach. Ik ben nieuwsgierig naar mensen en zie elke ontmoeting als waardevol en leerzaam. Ik ben geboeid door de verschillende talenten die mensen in zich dragen en die ontdekt en zichtbaar gemaakt willen worden. In de tangolessen wil ik mijn eigen talenten inzetten en je meenemen in mijn enthousiasme en dansplezier. Ik wil je stimuleren om via de dans nog dieper in contact te komen met je lijf, je kracht en creativiteit. Als vanzelf ontstaat dan ook de verbinding met je partner en de muziek en samen zul je een reis beginnen door de talloze mogelijkheden en variaties die zowel de tangodans als de tangomuziek in zich dragen.

Corine Buijsman

Als klein meisje wilde ik al niets liever dan op dansles. Stijldansen, net als mijn ouders. Waar bij mijn broer nog lichte dwang nodig was onder het mom van "het hoort bij de opvoeding" wilde ik al jaren voordat ik mocht. Toen ik 13 werd mocht ik me dan eindelijk inschrijven voor een beginnerscursus Ballroom en Latin. Alles bij elkaar heb ik zo'n 10 jaar met heel veel plezier gedanst. Tot mijn danspartner plotseling stopte en ik niet verder kon met lessen.

Twee jaar heb ik niet gedanst, maar steeds wanneer ik mooie muziek hoorde wilde ik weer dansen en miste ik het meer. En toen ontdekte ik de Argentijnse Tango, in een park in Antwerpen. Met een vriendin bezocht ik een buitenconcert van onder meer een Tango-orkest. Daar waren ook mensen de Argentijnse Tango aan het dansen en ik werd door één koppel in het bijzonder gegrepen door het samenspel, de connectie en de intimiteit. Ik zei tegen mijn vriendin: "dat wil ik ook". En zo vond ik in september 2010 een danspartner en begon bij René en Annette met een startersweekend in Apeldoorn.

De vrijheid van de improvisatie, de dynamiek, het voelen van je partner, het inspelen op elkaar en de muziek en de intense beleving is wat deze dans speciaal maakt voor mij. Vanaf de eerste tonen, de eerste stappen, heeft de Tango mij gegrepen en niet meer losgelaten.

Mirjam Diedrich

Als elfjarige ben ik aan het conservatorium in Den Haag met een opleiding klassieke dans begonnen. Na afronding volgde het Nederlands Danstheater en vijftien jaar Introdans. Daarin heb ik onder andere choreografieën gedanst van Jirí Kylián, Nils Christe en Ed Wubbe. De laatste jaren bij Introdans was ik niet alleen als danseres maar ook als choreograaf actief.

Na een danscarrière van 17 jaar ben ik de opleiding 'Dans therapie' gaan volgen in Enschede. Deze opleiding heb ik na vier jaar succesvol afgerond. In mijn vrije tijd kwam ik per toeval in aanraking met de Argentijnse Tango.

Betoverd door de schoonheid van de Tango kon ik niet anders dan deze dans te blijven beoefenen. Er werd tegen mij gezegd: "Met jouw dansachtergrond zul je de Tango snel onder de knie krijgen."
Echter, het tegendeel bleek waar te zijn. Ik moest helemaal terug naar af …

Het leerproces kwam niet binnen via woorden maar door het in het dansen te voelen, via de fysieke overdracht. Pas later kwam de bewustwording en kon ik kennis en elementen uit mijn danscarrière weer toevoegen aan de Tango.

Ik heb lessen gevolgd bij verschillende beroemde Argentijnse maestro's. Verder werkte ik vele jaren samen met Hervé Cousin, en Ard & Lizelot bij Flor de Fango in Arnhem. Ik heb performances gegeven met Lizelot en Angel Fabian Coria in Biezenmortel.

Wat me fascineert aan de tango is de improvisatie, bewegingskwaliteit, de beleving en de verbinding met wie ik samen dans. Iedere dans is een unieke ervaring en wordt gekleurd door de emoties van de dansers op dat moment. Ik vindt dit niet alleen bijzonder om zelf te beleven maar ook mooi om naar te kijken. Dat is een grote inspiratiebron voor mij!

Bonny Rodermans

Een vrouw in een strakke rok met een split, een man met een hoed, een kapstok en schitterende muziek. Dat is mijn eerste herinnering aan de Argentijnse tango. Het was een voorstelling in een cultureel centrum waar ik als kind muziekles had. Een klassiek beeld dat in mijn geheugen gegrift staat, niet wetende dat het om de Argentijnse tango ging.

Jaren later ben ik zelf op toevalligerwijze bij de Argentijnse tango terecht gekomen. Ik had toen al heel wat dansen geprobeerd, ik danste al mijn hele leven. Peuter- en kleuterdans, ballet en Bulgaarse volksdans als kind, als tiener streetdance, modern, tapdance en later ook nog salsa. Tot ik in 2005 op een gratis workshop Argentijnse tango stuitte, en die vond ik zo leuk dat ik op les wilde. Toen was mijn zoektocht naar de juiste dans voor mij beëindigd.

Het dansen op de prachtige muziek met zo'n fascinerende geschiedenis heeft me meteen gegrepen. Maar pas toen ik in Buenos Aires geweest was begon de tango voor mij een deel van mijn leven te worden dat nu niet meer weg te denken is. De improvisatie en de connectie met de danspartner maken elke dans een unieke ervaring, elke dans is anders. De tango is voor mij één worden met de muziek en mijn danspartner. Op de momenten waarop dit lukt bestaat er niets anders dan dat. Verleden en toekomst zijn er niet meer, enkel het moment zelf. Deze magische momenten maken de tango voor mij zo bijzonder.

(Foto's: Dirk-Jan Meulman, Rob van Campen)